The final days of Pompei

Het werk van Menno Bosgra is gebaseerd op het volgende verhaal:

De rijke, machtige stad Pompeï ligt naast de berg de Vesuvius, een zogenaamde slapende vulkaan, welke volgens de overlevering eens in de zoveel honderd jaar uitbarst. Hier wordt echter steeds minder geloof aan gehecht, aangezien de laatste uitbarsting al van meer dan 800 jaar geleden zou zijn en men daarom niet verwacht dat de vulkaan ooit nog zal uitbarsten.

Door de jaren heen wordt er dan ook een schitterende stad tegen de berg aangebouwd, met een grote rijkdom en weelde door handel overzee en de overvloedige landbouwoogsten. Toch blijft de dreiging van een eventuele uitbarsting boven de stad hangen; iedereen beseft dat het ooit wel zover zou kunnen komen, ondanks dat het zo lang geleden voor het laatst gebeurd is.

In deze stad bloeit de onmogelijke liefde op tussen Federico en Natalia. Onmogelijk, omdat Federico uit een rijk milieu komt en Natalia als zijn dienstmeisje van te laag aanzien is om als geschikte partner met hem in het huwelijk te kunnen treden.

De laatste dagen komt een verontrustende nevel uit de Vesuvius en daarom vraagt Natalia aan Federico op de avond voor hij zal vertrekken om op jacht te gaan, om bij haar in Pompeï te blijven. Hij kan hier vanwege zijn maatschappelijke status geen gehoor aan geven en vertrekt de volgende ochtend vroeg, het personeel de opdracht gevend het huis te bewaken tijdens zijn afwezigheid. Voordat het jachtgezelschap goed en wel buiten de stad is, voelen zij een zware aardbeving en zien steeds meer onheilspellende rookwolken uit de vulkaanmond komen. Deze in intensiteit toenemende aardschokken zijn soms zo zwaar, dat er breuken ontstaan in de grond waar naar zwavel stinkende rook uitkomt. Juist op het moment dat Federico zodanig verontrust is, dat hij besluit de jacht af te breken en terug te keren naar zijn woning, barst de Vesuvius met een onvoorstelbaar verwoestende kracht uit, zware rookwolken en kokende lava uitbrakend, die meteen richting Pompeï begint te stromen. Tijdens de enorme paniek die nu in en rondom de stad ontstaat, probeert hij wanhopig om terug te keren naar zijn huis om Natalia te redden. Ondanks dat het zicht zeer slecht is door de zware rookwolken en ondanks alle andere hindernissen die hij onderweg tegenkomt, slaagt hij er toch in zijn weg terug te vinden. Echter, wanneer hij vlak bij zijn huis gekomen is, ziet hij tijdens de zoveelste zware aardschok de woning volledig instorten. In de wetenschap dat hij het personeel opgedragen had om op het huis te passen, beseft hij dat Natalia zich nog in het huis moest bevinden en dat zij zodoende op vreselijke wijze de dood heeft gevonden.

Zoekend tussen de puinhopen vindt hij haar levenloze lichaam en zwaar aangeslagen door haar dood, beseft hij dat hij nooit zal kunnen leven met dit verlies. Daarop besluit hij om zijn leven te beëindigen en kiest hij voor eervolle zelfdoding door het zwaard, boven het verder te moeten leven zonder zijn geliefde, die mede door zijn schuld is omgekomen.

Terwijl het eens zo prachtige Pompeï volledig verwoest wordt en bedekt raakt onder de stollende lava, stijgt Federico's ziel op naar de hemel, om voor eeuwig in het hiernamaals met Natalia verbonden te zijn.